آموزش PES 2018: نحوه درست کردن لباس و ترکیب تیم‌ها در پلی استیشن 4 و پی سی

بازی PES 2018 چندی پیش منتشر شد و استقبال خیلی خوب کاربران و منتقدین را نیز در پی داشت؛ به طوری که این بازی در بررسی زومجی نمره ۸.۵را دریافت کرد. جدید‌ترین شبیه‌ساز فوتبال کونامی از حیث انیمیشن‌ها، گرافیک و گیم‌پلی پیشرفت داشته و تجربه خیلی خوبی از ورزش فوتبال را ارائه می‌دهد. با این حال بازی از همان مشکل همیشگی سری بازی‌های PES یعنی لایسنس نبودن تیم‌ها رنج می‌برد و تیم‌هایی از لیگ‌های مطرح اسپانیا، انگلیس و ایتالیا هستند که اسم و لباس‌های درستی ندارند. البته لیگ ایتالیا وضعیت بهتری نسبت به دو لیگ دیگر دارد، اما باشگاه یوونتوس اسم و لباس درستی در بازی ندارد. 

اما به لطف امکان انتقال فایل آپشن به بازی، می‌توان اسم و لباس تیم‌ها را به‌راحتی با دانلود کردن یک فایل و انتقال آن به بازی، درست کرد. برای اینکه بتوانید این کار را در نسخه پلی استیشن 4 و پی سی بازی انجام دهید، با آموزش ما جیهمراه باشید. اولین کاری که پیش از انتقال فایل آپشن به بازی باید انجام دهید، داشتن یک فلش مموری با فرمت Fat 32 است. برای این کار، فلش را به پی‌سی متصل و سپس روی آیکن آن راست کلیک کنید. در مرحله بعدی باید گزینه Format را انتخاب کنید و از قسمت File System، گزینه Fat 32 را انتخاب کنید. سپس کافی است روی فرمت کلیک کنید و منتظر فرمت شدن فلش باشید. حال در مرحله بعدی، باید فایلی را پیدا کنیم که لباس و اسم درست تیم‌ها را داشته باشد و آن را وارد بازی کنیم. 



فرمت فلش



فرمت فلش



با توجه به اینکه هنوز چند روزی بیش‌تر از انتشار بازی نمی‌گذرد، فایل‌های زیادی برای PES 2018 منتشر نشده‌اند و حتی برخی از فایل‌ها پولی هستند. با این حال یک فایل آپشن PES 2018 منتشر شده که اسامی و لباس تیم‌های باشگاهی و ملی را اصلاح می‌کند و با آن، قادر خواهید بود با تیم‌هایی واقعی، بازی را تجربه کنید. این فایل را می‌توانید از سایت مدیا فایر با حجمی در حدود ۱۸۰ مگابایت دانلود کنید. پس از دانلود فایل، آن را باز کنید و شاهد یک پوشه به نام WEPES و یک فایل Read Me خواهید بود. فایل دوم اطلاعات خاصی ندارد و به درد ما نمی‌خورد، اما برای اصلاح اسم و لباس تیم‌ها در بازی، باید پوشه WEPES را به داخل فلش مموری‌ای که فرمت کردیم، منتقل کنید. دقت داشته باشید که این پوشه باید در همان قسمت روت فلش باشد و نباید آن را داخل پوشه دیگری کپی کنید. به بیان دیگر، باید زمانی که فلش را باز می‌کنید، فقط و فقط پوشه WEPES در آن وجود داشته باشد. 

آموزش PES 2018

حال کار ما با پی‌سی به پایان رسیده و زمان آن است که فایل‌ها را به کنسول منتقل کنیم. برای این منظور، فلش حاوی فایل را به کنسول متصل کنید و وارد بازی شوید. سپس از قسمت Extras، به Edit Mode و سپس Data Management بروید. حال باید گزینه Import/Export و سپس Import Team را انتخاب کنید. پس از آن، تمام فایل‌ها را انتخاب کنید و در قسمت Detailed Settings، گزینه‌های دوم و سوم را انتخاب کنید و در نهایت گزینه OK را بزنید. انتقال فایل‌ها گاهی ممکن است چند دقیقه طول بکشد و پس از آن، می‌توانید بازی را با لباس و اسم درست تیم‌ها تجربه کنید. جالب اینکه اسامی و لباس‌های درست در تمام بخش‌های بازی اعمال می‌شوند و مثلا می‌توانید حالت مستر لیگ را با تیم درست تجربه کنید. 

PES 2018

این فایل آپشن روی نسخه پی‌سی بازی هم قابل استفاده است و تنها تفاوتی که استفاده از آن روی پی‌سی با پلی‌استیشن 4 دارد، این است که نیازی به کپی کردن فایل‌ها در فلش مموری نیست و کافی است پوشه WEPES را در قسمت Documents، سپس Konami و در نهایت Pro Evolution Soccer 2018 کپی کنید و سپس در بازی به قسمت Edit بروید و کار‌هایی را که در بالا برای نسخه پلی‌استیشن 4 انجام دادیم، انجام دهید. در ویدیوی زیر می‌توانید آموزش استفاده از این فایل آپشن روی پی‌سی را مشاهده کنید. این آموزش برای پلی‌استیشن 4 هم قابل استفاده است؛ با این تفاوت که فایل‌ها را روی فلش کپی می‌کنید و همه‌چیز در داخل بازی، دقیقا عین هم است. 

آموزش بازی سازی: مروری بر توسعه بازی

در جدیدترین مقاله از سری مقالات آموزش بازی‌سازی، قصد داریم مفهوم کلی توسعه بازی را بررسی کنیم. به منظور درک این موضوع، توسعه و ساخت یک بازی را با ساخت یک خانه مقایسه می­‌کنیم و ارتباط ساخت یک بازی را با ساخت یک خانه بررسی خواهیم کرد.

مخاطب هدف

اولین موردی که در ساخت یک خانه باید به آن توجه کرد، این است که خانه برای چه کسی ساخته می‌شود؟ تفاوت زیادی وجود دارد که شما خانه را برای یک گروه دانشجو یا برای یک خانواده کوچک ۳ نفره می‌سازید. این مفهوم در بازی­‌ها هم اعمال می‌شود، شما باید بدانید که در حال ساخت بازی برای چه کسی هستید. فراتر از عوامل جمعیت‌شناختی مرسوم مثل سن‌، جنس و فرهنگ یکی از تفاوت‌های مهم بین بازیکنان، سبک بازی آنها است. آنها در دسته بازیکنان حرفه‌ای (Core Gamers) یا در دسته بازیکنان غیر جدی (Casual Gamers) قرار می‌گیرند. بازیکنان حرفه‌ای، افرادی که دائما در حال بازی هستند و به دنبال بازی‌های سخت هستند، آنها از ضرب و شتم در بازی لذت می‌برند و برای رسیدن به سطح بعدی بازی، طاقت ندارند. درحالی که بازیکنان غیرجدی افرادی هستند که گاه گاهی بازی می‌کنند و به دنبال بازی‌های ساده و کند هستند. آنها فقط برای لذت آنی در همان لحظه بازی می‌کنند و اگر از بازی خسته شوند آن را کنار گذاشته یا بازی جدیدی را انتخاب می‌کنند.

پلتفرم‌های بازی

زمانی که قصد داریم خانه‌ای بسازیم محل بسیار بسیار بسیار مهم است. خانه قرار است در شهر یا محلی با حیاطی خیلی بزرگ باشد. یا شاید خانه قرار است در محلی با یک منظره زیبا باشد.

پلتفرم‌های بازی

محل­‌های ما در ساخت و توسعه یک بازی، پلتفرم­‌ها یا سیستم‌‌عامل‌های بازی هستند.کامپیوتر­های شخصی، ویندوز و مک، سیستم­‌های کنسول خانگی، ایکس‌باکس، پلی‌استیشن (البته کنسول­‌های قابل استفاده دیگری هم وجود دارد.) پلتفرم‌­های گوناگون موبایل که امروزه محبوبترین آنها iOS و اندروید هستند و البته می‌توان از وب به عنوان پلتفرم خوبی برای بازی نام برد. هر پلتفرمی مخاطبان خاص خود و مزایا و معایبی دارد.

کدهای دیجیتال صفر و یک

از لحاظ مصالح ساختمانی، خانه‌­ها از آجر، بتن، فولاد و چوب ساخته می‌شوند. این مساله مهمی است که سازنده نسبت به خواص فیزیکی و زیبایی هر کدام از این مواد شناخت داشته باشد. بازی‌­ها در نهایت از کدهای دیجیتال صفر و یک که به معنای واقعی کلمه کنترل میلیون­‌ها سوئیچ در دستگاه رایانه است ساخته می‌شوند.

تکنولوژی بازی

درست مثل ساخت یک ساختمان، تکنولوژی بازی هم از پایه (زمین) ساخته می‌شود. زمین در تکنولوژی بازی، سخت افزار ما است. این دستگاهی است که بازی را بر روی آن سوار می‌کنیم. در ادامه پی‌ریزی می‌کنیم. پی در ساختمان‌سازی باید بسیار سخت و محکم باشد. مطمئننا یک خانه نمی‌تواند روی زمینی نرم قرار بگیرد بنابراین ما به خاک چیزهایی اضافه می‌کنیم تا سخت شود و پایه‌ی ما قوی باشد. در تکنولوژی بازی پایه و اساس ما سیستم‌عامل ما است. سیستم‌عامل رابط بین بازی ما و سخت‌افزار است.

در ساخت و ساز، مرحله بعدی ساخت بنا است. بنابراین در بالای پی‌ریزی، چارچوب بنا ایجاد می‌شود. در بازی‌ها این اجزا مواردی مثل رندر گرافیک، فیزیک، شبکه، ورودی و غیره است.

مرحله‌ی بعدی در ساخت یک خانه بعد از چارچوب، ساختن دیوارها، سقف و در نهایت رنگ‌آمیزی و جزییات کار خواهد بود و همه‌ی این موارد در بازی تمام کدهای خاصی است که وارد می‌کنیم. کدهایی که نقشه قواعد بازی ما هستند. تمام موارد مانند گرافیک بازی، صدای بازی و تمام جزییات دیگر.

 

اما زمانی که از چشم‌انداز بازی حرف می‌زنیم، اغلب تصورمان از بالا به پایین است. بنابراین با گرافیک، صدا و کدهای خاص بازی شروع می‌کنیم، درباره‌ی مخاطبان هدف و چیزهایی که آنها را مجذوب خود می‌کند فکر می‌کنیم و اینکه چه مکانیزمی باعث لذت بردن آنها از بازی خواهد شد که در نهایت منجر به طراحی بازی می‌شود. البته می‌توان نقشه را بر روی موتور بازی‌سازی سوار کرد. برخی از موتورهای بازی‌سازی برای بعضی از انواع بازی مناسبتر هستند. بنابراین ما باید بدانیم که سیستم عامل و سخت افزار مربوط به پلتفرم بازی باید بر اساس طراحی بازی و مخاطب هدف انتخاب شود.

نقش‌های تیم توسعه بازی 

پس بازی‌ها مثل خانه‌ها هستند، معمولا نقش‌ها و مشاغل بسیاری در ساخت آنها به کار گرفته می‌شوند. در جدول زیر مشاغل این دو مورد با هم مقایسه شده‌اند. بنابراین در ساخت و ساز، این معمار است که خانه را طراحی می‌کند و در بازی، طراحان بازی این وظیفه را بر عهده دارند. ما مدیران یا ناظرانی داریم که تیم را اداره می‌کنند، که در بازی‌سازی همان تهیه کنندگان بازی‌اند. ما در ساخت بخش‌های داخلی خانه، برقکار، لوله کش، نجار داریم که در بازی‌سازی در واقع برنامه نویسان و طراحان بازی هستند و در نهایت طراحان داخلی و نقاشان هستند که باعث زیبایی ظاهری خانه می‌شوند و این مورد در بازی‌سازی در واقع هنرمند ، نوازنده‌ها و طراحان صدا هستند.

نقش‌های سازندگان خانهنقش‌های تیم توسعه بازی
آرشیتکتطراحان
مدیر / ناظر پروژهتهیه‌کننده
بنا، نجار، برق‌کار، لوله‌کشطراح / برنامه‌نویس
طراح داخلی، نقاش، طراح محیط خارجیهنرمندان، موسیقی‌دانان


 اندازه تیم بازی‌سازی

البته اندازه تیم بازی‌سازی درست مانند ساختن یک خانه تا حد زیادی به اندازه پروژه بستگی دارد. اگر بخواهیم خانه‌ای کوچک بسازیم به تیمی کوچک نیاز داریم و اگر بخواهیم خانه‌ای بزرگ با پیچیدگی زیاد بسازیم نیازمند تیمی بزرگ‌ هستیم تا کار را خاتمه دهند. پس اگر امروز پروژه‌ای کوچک را شروع کنیم تیمی ۱ تا ۵ نفره کافی است. نقش­‌های معمولی که در توسعه بازی لازم است: طراح بازی، برنامه‌نویس و هنرمند. البته منظور از طراح، طراحی قواعد بازی و ارتباط هر یک از این قواعد با سایر اعضای تیم است. برنامه‌نویس همان کسی است که کدهای بازی را می‌نویسد و البته هنرمند که تصاویر و بخش صوتی بازی را ایجاد می‌کند. در چنین پروژه کوچکی کمتر نیاز به مدیریت یک فرد به صورت مجزا وجود دارد و معمولا افراد نقش‌های متعددی را بر عهده می‌گیرند.

اما اگر پروژه متوسط باشد لازم است فردی را برای مدیریت تیم اضافه کنیم، اینجا است که تهیه کننده وارد تیم می‌شود. تهیه کننده کسی است که کار مدیریت برنامه، مدیریت بودجه و کمک به ارتباط کانال‌ها و غیره را انجام می‌دهد.

در یک پروژه بزرگ گاهی تیم به ۲۵ نفر یا بیشتر هم می‌رسد. نقش‌هایی که در یک پروژه بسیار بزرگ وجود دارد علاوه بر ۴ نقش قبلی نقش‌های Scripter، طراح مراحل، نویسنده و هنرمند فنی هم اضافه می‌شود.

 

هزینه‌های ساخت بازی

حالا می‌خواهیم درباره هزینه‌های ساخت صحبت کنیم. درست مانند مثال قبلی، ساخت یک خانه کوچک یا یک کلبه نسبه به یک آپارتمان بزرگ و پیچیده، بسیار ارزانتر تمام می‌شود. این موضوع برای بازی‌ها هم صدق می‌کند. بازی‌های کوچک هزینه‌های پایینی دارند و هر چه بازی بزرگتر می‌شود هزینه‌های آن هم بالاتر می‌رود. بازی‌های تجاری اغلب گرانتر هم تولید و ساخته می‌شوند.

بازی‌های موبایل یا وب معمولا به نسبت بازی‌های دیگر ارزانترند چرا که با توجه به اندازه کوچک آن‌ها، انتظار کمتری از آنها می رود. بازی‌های دسکتاپ و یا کامپیوترهای شخصی کمی گرانتر هستند. بعضی از آنها بسیار شبیه فیلم‌های پرفروش هالیوودی هستند که صدها میلیون دلار برای ساخت آنها هزینه می‌شود.

نوع بازیهزینه
بازی موبایل یا اینترنتی۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار دلار
بازی پی سی (مک / ویندوز)۵۰۰ هزار تا ۲ میلیون دلار
بازی معمولی کنسول یک تا ۵ میلیون دلار
بازی AAA کنسولیبیش از ۲۰ میلیون دلار

حالا که درک درستی از توسعه بازی پیدا کردیم در مقاله بعدی موتوربازی‌ Unity3D را معرفی می‌کنیم.

آموزش عکاسی ماکرو از دانه‌های برف

عکاسی ماکرو شاخه‌ای از عکاسی است که اغلب به ثبت تصاویر از سوژه‌های بسیار کوچک مانند حشرات از فاصله‌ی بسیار نزدیک می‌پردازد. در عکاسی ماکرو، اندازه‌ی سوژه در مقایسه با اندازه‌ی واقعی آن در طبیعت، بسیار بزرگ‌تر است. برای ثبت یک تصویر ماکرو می‌توان از لنز ماکرو یا آداپتور Reverse ring استفاده کرد. لنز‌های ماکرو اغلب گران‌قیمت هستند؛ بنابراین خرید یک آداپتور رینگ معکوس اقتصادی‌تر است.

دانا وولف، عکاس ماکرو و نویسنده‌ی این مقاله، بخش زیادی از عمرش را به عکاسی از جزئیات ریز طبیعت پرداخته است. وی ابتدا عکاسی ماکرو از گیاهان را شروع کرد و اکنون به ثبت تصاویر ماکرو از حشرات و عنکبوت‌ها می‌پردازد. او همواره از سرما بیزار بوده است.

دانا خودش را عکاسی می‌داند که در هوای متعادل به ثبت تصاویر می‌پردازد؛ یک عکاس فصل گرم. عکاسی که حتی در دمای ۳۵ درجه‌ی سانتی‌گراد و میزان رطوبت ۸۰ درصد نیز برای عکاسی ماکرو به‌ دنبال حشرات می‌گردد. او اعتقاد دارد که عکاس فصل زمستان نیست؛ موضوع دیگر این است که در این فصل به‌جز چندین گونه کک برفی (گونه‌ای از بندپایان که در برف زندگی می‌کنند مانند مگس‌های عقربی برفی)، حشرات و عنکبوت‌های خاصی در زمستان‌های اوهایو دیده نمی‌شوند.

دانا می‌گوید دوستان و خانواده‌‌اش برای سال‌های متوالی وی را به عکاسی ماکرو از دانه‌های برف ترغیب می‌کردند. این ایده سال‌ها برایش جذاب بوده است؛ ولی نمی‌توانست با این تصویر ذهنی که با دوربین و انگشت‌های یخ‌زده به‌سختی راه می‌رود، کنار بیاید. اما اکنون داستان برای او فرق کرده است.

تابستان گذشته دانا با قطعه‌ای از تجهیزات عکاسی آشنا شد که عکاسی وی را تغییر داد. او برای سال‌های متوالی از تکنیک حلقه‌ی معکوس لنز برای ثبت تصاویر ماکرو استفاده می‌کرد؛ اما استفاده از یک لنز با قدمت ۵۰ ساله با حلقه‌ی دیافراگم دستی، محدودیت‌های خودش را دارد. دانا می‌گوید دوربینش نمی‌توانست با لنز ارتباط برقرار کند؛ بنابراین او در حالت دستی (Manual) با یک عدد دیافراگم بالا (F11 عدد دیافراگم مورد علاقه‌ی او است) از دوربینش استفاده می‌کرد که این موضوع باعث می‌شد اکثر اوقات سوژه‌هایش واضح نباشند و بسیار تیره ثبت شوند.

یکی از اطرافیان به دانا پیشنهاد کرد که از یک آداپتور معکوس لنز خاص استفاده کند و این موضوع قاعده‌ی بازی را برای او عوض کرد. اگرچه او دقیقا همان مدل پیشنهادی را تهیه نکرد (قیمتی بیش از ۵۰۰ دلار دارد)؛ ولی توانست یک مدل جایگزین با قیمتی حدود ۱۰۰ دلار پیدا کند. مدل این آداپتور، Vello Macrofier Reverse mount Adapter است. او بالاخره توانست سوژه‌هایش را به‌طور واضح در منظره‌یاب دوربین ببیند. دانا می گوید تابستان ۲۰۱۷، بهترین تجربه‌ی عکاسی ماکرو از حشرات و عنکبوت‌ها را داشته است؛ وی بیش‌ از پیش حشرات جدید پیدا کرد و به ثبت تصاویر ماکرو از آن‌ها پرداخت. سپس، هوای سرد و فصل زمستان برای او فرا می‌رسد.

هر ساله با فراسیدن فصل زمستان در اوهایو، دانا افسرده و ناراحت در خانه باقی می‌ماند. برف، یخبندان و باد‌های سرد، او را از ترک کردن خانه‌ی گرمش باز می‌داشت و دوربینش گوشه‌ای در کمد بی‌استفاده می‌ماند. تا این‌که یک روز وی تصمیم گرفت بیرون برود و به عکاسی از دانه‌های برف بپردازد. او هنوز هم نمی‌داند چه نیرویی به وی انگیزه داد تا در دما‌های تک‌رقمی از خانه بیرون برود. اما او این کار را انجام داد؛ البته قبل از آن، یک استودیو‌ی موقت برای عکاسی از دانه‌های برف با ظرف پلاستیکی نگهداری مواد غذایی می‌سازد و برای کامل کردن استودیو، تکه‌های مختلفی از مقوا‌های رنگی را در داخل ظرف پلاستیکی مچاله می‌کند و زیر یک صفحه‌ی شیشه‌ای قرار می‌دهد. او قبل از بیرون رفتن، استودیو‌ی ساخته‌شده‌ را به مدت ۱۰ دقیقه روی ایوان خانه قرار می‌دهد تا سرد شود.

تجهیزات، تکنیک و فرآیند

این استودیوی عکاسی از دانه‌های برف، از ظرف پلاستیکی نگهداری مواد‌غذایی ساخته‌ شده که یک صفحه‌ی شیشه‌ای با نوار چسب به بالای آن چسبانده شده است. دانا چندین مقوای رنگی داخل ظرف قرار می‌دهد تا یک پس‌زمینه‌ی نرم و لطیف ایجاد کند. شاید این استودیو آن‌چنان مسحور‌کننده نباشد؛ اما لوازم مورد نیاز برای ساخت آن، در خانه موجودند و استودیو نیز به‌خوبی کار می‌کند.

عکاسی ماکرو از دانه‌ی برف

دانا از آداپتور Vello Macrofier Reverse Mount برای اتصال معکوس لنز Canon EF-S 24mm F/2.8 به دوربین کانن 70D خود استفاده می‌کند. آداپتور Vello اتصال الکتریکی بین دوربین و لنز را حفظ می‌کند و به او اجازه می‌دهد که از طریق منظره‌یاب دوربین با یک دیافراگم کاملا باز، سوژه‌اش را به‌طور واضح و روشن مشاهده کند.

رینگ معکوس Vello Macrofier Reverse Mount Adapter

دانا از فلش داخلی دوربین برای منبع نور استفاده می‌کند. او در کنار فلش، از یک دیفیوزر فلش Graslon Spark استفاده می‌کند تا نور تند و زننده‌ی فلش را نرم کند. او همچنین دو ورق پلی‌استایرن داخل دیفیوزر Graslon Spark قرار می‌دهد تا نور فلش را بیش از پیش نرم کند.

دیفیوزر فلش Graslon Spark flash diffuser

دانا با این تنظیمات به عکاسی از دانه‌های برف می‌پردازد: ایزوی ۲۰۰، دیافراگم F11، سرعت شاتر ۱/۲۵۰. عکاسی با عدد دیافراگم F11 عمق میدان کافی برای ثبت تصاویر کاملا واضح از دانه‌ی برف را فراهم می‌کند.

اکنون می‌توانید به نمونه تصاویر ثبت‌شده نگاهی بیاندازید.

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

در طول این فرآیند، دانا نکات مفیدی آموخت:

  • قرار دادن صفحه‌ی شیشه‌ای در بیرون از خانه به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه قبل از شروع به عکاسی مهم است و اجازه می‌دهد که شیشه به‌اندازه‌ی کافی سرد شود؛ در نتیجه دانه‌های برف به‌محض قرار گرفتن روی صفحه‌ی شیشه‌ای آب نمی‌شوند.
  • متناسب با شدت بارش برف، باید اغلب صفحه‌ی شیشه‌ای خود را تمیز کنید. دانا بی‌وقفه صفحه‌ی شیشه‌ای خود را با شلوارش تمیز می‌کرد. این تکنیک برای پاک کردن صفحه‌ی شیشه‌ای تا حدی جوابگو است؛ ولی سبب گرم شدن صفحه می‌شود و دانه‌های برف تقریبا یک دقیقه بعد از قرار گرفتن روی آن، آب می‌شوند. در نتیجه باید دوباره صفحه‌ی شیشه‌ای را سرد کنید؛ و بعد از آن دوباره صفحه با دانه‌های برف اشغال می‌شود و این چرخه‌ی پایان‌ناپذیر تمیز کردن صفحه از دانه‌های برف آب‌شده، ادامه پیدا می‌کند. دانا متوجه شد که استفاده از یک حوله‌ی تمیز بهتر جواب می‌دهد چون شیشه را زیاد گرم نمی‌کند؛ اما مشکل این تکنیک این است که چون صفحه‌ی شیشه‌ای را گرم نمی‌کند، سبب پخش کردن برف در سطح شیشه می‌شود و آن را لکه می‌کند؛ در نتیجه سرتاسر صفحه لکه‌های یخ‌زده دیده می‌شود. مالش شدید بهترین راه برای پاک کردن تمام دانه‌های برف است و صفحه‌ی شیشه‌ای را برای ادامه‌ی عکاسی خنک نگه‌می‌دارد.
  • در بسیاری از تصاویر ماکروی ثبت‌شده‌، در اطراف دانه‌ی برف، خرده‌های کوچک برف دیده می‌شود. به‌راحتی می‌توان با استفاده از دو ابزار Lasso و Content-aware Fill‌ در فتوشاپ این تکه‌ها را پاک کرد. دانا همچنین از ابزار Clone در فتوشاپ برای پاک کردن دانه‌های غبار، نقص‌های موجود در شیشه و خرده‌های ناشی از حوله استفاده می‌کند.
  • دانا پیشنهاد می‌کند که از کاغذ‌هایی با رنگ‌ها و بافت‌های مختلف برای پس‌زمینه‌ی استودیو عکاسی خود استفاده کنید (یا هر ماده‌ی دیگری که دوست دارید). سبک پس‌زمینه‌ای که او برای عکس‌هایش انتخاب کرده، روشن، نرم و لطیف است (حتی برای عکاسی از حشرات و عنکبوت‌ها در صورت امکان از این پس‌زمینه استفاده می کند.) دیگران به او پیشنهاد می‌کنند که از پس‌زمینه‌ی مشکی استفاده کند؛ ولی دانا تصمیم دارد سبکش را حفظ کند. خلاق باشید و از امتحان کردن سبک‌های جدید نترسید.
  • متناسب با دمای بیرون، دانا پیشنهاد می‌کند که از یک جفت دست‌کش گرم استفاده کنید تا آزادی کامل برای کار با دوربین را داشته باشید. او از گرم‌کننده در دست‌کش خود استفاده کرده است و اعتقاد دارد که مناسب نیستند و انگشت‌ها را به‌خوبی گرم نمی‌کنند. او به‌دنبال راه حل بهتری است.
  • دانا برای عکاسی از دانه‌های برف همانند عکاسی از حشرات و عنکبوت‌ها، از دست خود استفاده می‌کند (او از سه‌پایه متنفر است). او دوربین را در دست راست خود و استودیو‌ی ساخته‌شده را در دست چپش نگه می دارد.دانا هنگام عکاسی، وزن دوربین را روی مچ چپش تراز می‌کند؛ در نتیجه پایداری لازم برای ثبت عکس‌های شارپ وجود خواهد داشت. اگرچه این کار مضحک به‌ نظر می‌رسد، اما جواب می‌دهد.
  • با پاک‌ کردن پیاپی صفحه شیشه‌ای، این صفحه از ظرف پلاستیکی که به آن چسبانده شده بود، جدا می‌شد (خوشبختانه شیشه نشکست). او با قرار دادن ظرف پلاستیکی روی ایوان خانه و نگه داشتن صفحه‌ی شیشه‌ای در ارتفاع‌های مختلف نسبت به ظرف، به عکاسی ادامه‌ می‌داد. دانا این کار را نسبت به نگه داشتن کل مجموعه‌ی ظرف و صفحه‌ی شیشه‌ای، ترجیح می‌دهد. این کار مانور دادن روی استودیو را آسان‌تر می‌کند و تمیز کردن صفحه‌ی شیشه‌ای نیز راحت‌تر می‌شود. در نهایت، خودتان شیوه‌های مختلف را امتحان کنید تا یک‌ راه حل کارآمد و راحت پیدا کنید.

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

با نگاه کردن به تصاویر، متوجه تفاوتی وسیع در اندازه و شکل دانه‌های برف می‌شوید. دانا می‌گوید یک هواشناس نیست و نمی‌تواند درباره‌ی شکل هندسی دانه‌های برف اظهار نظر کند؛ اما متوجه‌ی تفاوت‌های عمده‌ای در اندازه و شکل دانه‌های برف متناسب با دمای هوا شده است. در دما‌های گرم‌تر (۱.۱۱- تا ۳.۸۸-)، دانه‌های برف هندسی‌تر هستند و لبه‌های لطیف‌تری دارند.

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

در دما‌های سرد‌تر (کمتر از ۱۲ درجه‌ی سانتی‌گراد)، دانه‌های برف بزرگ‌تر هستند و طراحی پراکنده‌تری دارند.

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکاسی از دانه‌های برف در دما‌های مختلف جالب است و می‌توان اشکال و اندازه‌های مختلف آن‌ها را دید.

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

عکس ماکرو از دانه‌ی برف

دانا هنوز هم مشغول عکاسی از دانه‌های برف و بهبود تکنیک‌هایش است. او از این‌که در طی سال‌های متمادی سوژه‌های مختلفی برای عکاسی ماکرو پیدا کرده تا شور و علاقه‌اش برای عکاسی زنده بماند، بسیار هیجان‌زده است. وی تا حدی به عکاسی از دانه‌های برف علاقه پیدا کرده که دوست دارد در ناحیه‌ای با بارش برف زیاد زندگی کند. دانا اکنون میل شدیدی‌ به بارش برف دارد و از‌ اینکه می‌خواهد با زمستان خداحافظی کند، ناراحت است. اما بالاخره یک روز حشرات و عنکبوت‌ها باز می‌گردند و او دوباره مشغول به عکاسی از آن‌ها خواهد شد.

آموزش دانلود ویدیو لایو اینستاگرام


ویدیو لایو اینستاگرام یکی از امکانات جدید و محبوب این برنامه است. در این پست به شما نحوه‌ی ذخیره کردن ویدیو لایو را آموزش خواهیم داد.

ویدیو لایو اینستاگرام را می‌توان به‌جرئت یکی از مفیدترین ویژگی‌های این شبکه‌ی اجتماعی دانست که در همین زمان کوتاه محبوبیت بسیار بالایی در بین کاربران عادی و حرفه‌ای پیدا کرده است. اگر اینستاگرام شما آپدیت باشد، بدون شک در این چند وقت بارها و بارها آیکون چشمک‌زن لایو را در بالای صفحه‌ی فیدها مشاهده کرده‌اید. از افراد عادی یا مشهور گرفته تا پیج‌های خبری می‌توانند از این ویژگی استفاده کنند از همین رو طبیعی است که اکثر ویدیوهای لایو که در این چند وقت مشاهده کرده‌اید، مربوط به اشخاص عادی و به‌نوعی بی‌هدف بوده باشند. اما در این بین استفاده‌های حرفه‌ای‌تر از این ویژگی نیز کم نبوده است که برای مثال می‌توان به گزارش‌های زنده‌ی خبرنگاران از جشنواره‌ی فیلم فجر یا گزارش‌های لایو زومیت از نمایشگاه خودروی تهران اشاره کرد. با این وجود ویدیوی لایو مورد نظر چه هدفمند باشد چه بی‌هدف، چه مربوط به یک چهره مشهور باشد چه یک فرد عادی، در هر صورت مخاطب‌های مخصوص به خود دارد؛ بنابراین واضح است که این مخاطب‌ها مانند پست‌ها یا استوری‌ها، به دنبال راهی برای ذخیره کردن ویدیوهای لایو اینستاگرام نیز باشند.

تاکنون اپ‌ها و راه‌های بسیاری برای ذخیره کردن یک پست اینستاگرام (توسط کپی کردن لینک پست) منتشر شده‌اند. در این میان نسخه‌ی ویرایش شده‌ی اینستاگرام یعنی OG instagram کار را بیش از پیش راحت کرده و گزینه‌ی دانلود را به پست‌ها و استوری‌ها اضافه کرده است تا کاربران بتوانند به‌ سادگی هرچه تمام‌تر پست یا استوری مورد نظر را دانلود کنند. اما داستان ویدیوهای لایو اینستاگرام متفاوت است. این ویدیوها به‌صورت زنده پخش می‌شوند و نسخه‌ای از آن‌ها در سرورهای اینستاگرام ذخیره نمی‌شود؛ بنابراین می‌توان حدس زد که حتی اوجی اینستاگرام نیز نتواند راهی برای دانلود ویدیوهای لایو به وجود بیاورد.

چگونه ویدیو لایو اینستاگرام را ذخیره کنم؟

با توجه به توضیحات بالا، اگر همچنان قصد دانلود یا ذخیره‌ی یک ویدیوی لایو اینستاگرام دارید چاره‌ای جز استفاده از راه‌حل‌های غیر مستقیم نخواهید داشت. برای این امر باید از اپلیکیشن‌هایی که امکان ضبط ویدیو از صفحه‌نمایش گوشی به کاربر می‌دهند، کمک بگیرید. به این صورت که بعد از اجرای این اپلیکیشن‌ها و آغاز عملیات ضبط، به اینستاگرام مراجعه و ویدیوی لایو مورد نظر را پخش کنید. حال هر آنچه شما از این ویدیوی لایو مشاهده می‌کنید با همان کیفیت، همان صدا و همان شکل توسط اپلیکیشن مورد نظر ضبط خواهد شد. برای این امر اپلیکیشن Screen Recorder مورد نظر شما «باید» از ضبط صدای داخلی گوشی نیز پشتیبانی کند؛ بنابراین انتخاب‌های محدودی پیش روی شما خواهد بود. برای رسیدن به بهترین نتیجه رعایت چند نکته الزامی است که در ادامه به آن‌ها  اشاره می‌کنیم:

  •  نکته اول (قابلیت ضبط صدای داخلی)

مهم‌ترین نکته در رابطه با این روش این است که اپلیکیشن مورد نظر باید امکان ضبط صدای داخلی نیز داشته باشد. معمولا اکثر اپلیکیشن‌های ضبط از صفحه‌نمایش، امکان ضبط صدا از «میکروفون گوشی» دارند؛ اما ویژگی مهمی که در این زمینه به آن نیاز داریم و متأسفانه کمتر برنامه‌ای از آن پشتیبانی می‌کند ،ضبط صدای داخلی است. بنابراین بهتر است ابتدا از وجود این ویژگی در اپلیکیشن مورد نظرتان اطمینان خاطر پیدا کنید و سپس آن را برای ضبط ویدیوهای لایو آماده‌به‌کار نگه‌دارید. نکته‌ی بسیار مهمی که باید به آن توجه کنید، این است که منبع ضبط صدا «تنها و تنها» روی ضبط صدای داخلی (Internal) باشد. اگر ضبط صدای میکروفون نیز روشن باشد صدای محیط در ویدیوی خروجی ضبط خواهد شد.

  • نکته دوم (کیفیت ضبط ویدیو)

اپلیکیشن‌هایی که وظیفه‌ی فیلم‌برداری از صفحه‌نمایش موبایل را بر عهده دارند، معمولا از کیفیت‌های مختلفی پشتیبانی می‌کنند. اگر دوست دارید ویدیوی لایو مورد نظر، دقیقا همان‌طور که خود شما مشاهده می‌کنید ضبط شوند، باید قبل از هر چیز به تنظیمات اپلیکیشن مورد نظر مراجعه کنید و رزولوشن و کیفیت ضبط را روی حداکثر قرار دهید. با انجام این کار ویدیوی لایو مورد نظر دقیقا با همان کیفیتی که برای شما نمایش داده می‌شود ضبط خواهد شد.

  • نکته سوم (مخفی کردن کامنت‌ها)

اگر تجربه‌ی تماشای ویدیوی لایو داشته باشید، حتما می‌دانید که در زمان پخش ویدیو، کامنت‌های کاربران نیز روی آن نمایش داده می‌شوند. اگر وجود این کامنت‌ها برای شما اهمیتی ندارید و ترجیح می‌دهید یک ویدیوی خام و تمیز و بدون نوشته‌های اضافه ضبط کنید، بهتر است در هنگام شروع پخش، یک‌بار روی صفحه لمس کنید تا کامنت‌ها مخفی شوند و فقط ویدیوی در حال پخش را مشاهده کنید.

  • نکته چهارم (حافظه‌ی خالی)

از آنجایی که کیفیت ضبط را در تنظیمات اپلیکیشن اسکرین رکوردر روی حداکثر قرار داده‌اید، ویدیوی خروجی از حجم نسبتا بالایی برخوردار خواهد بود. بنابراین توصیه می‌کنیم که اگر قصد ضبط ویدیوهای طولانی‌مدت دارید، ابتدا از وجود فضای خالی کافی در مموری خود اطمینان پیدا کنید.

  • نکته پنجم (دسترسی روت)

اگر نسخه‌ی اندرویدتان ۴.۴ یا پایین‌تر است برای استفاده از اپلیکیشن‌های Screen Recorder که سالم و بدون ایراد کار کنند، به دسترسی روت نیاز خواهید داشت. اما در صورتی که از نسخه ۵ یا بالاتر اندروید استفاده می‌کنید، اپلیکیشن‌هایی وجود دارند که بدون نیاز به دسترسی روت می‌توانند از صفحه‌نمایش اندروید شما فیلم‌برداری کنند. با این حال همان‌طور که پیش‌تر گفته شد، اپ مورد نظر باید ویژگی ضبط صدای داخلی نیز داشته باشد.

  • نکته ششم (کاربران آیفون)

متأسفانه به دلیل سخت‌گیری‌های فراوانی که در آی‌او‌اس وجود دارد، امکان ضبط مستقیم تصویر از داخل موبایل وجود ندارد. کاربران این سیستم‌عامل برای ضبط تصویر باید گوشی خود را به مک بوک متصل کنند.

  برنامه پیشنهادی برای اندروید و آموزش استفاده

با توجه به توضیحاتی که تاکنون گفته شد، شما در انتخاب اپلیکیشن ضبط ویدیوی خود «به شرط آنکه از ضبط صدای داخلی پشتیبانی کند» مختار هستید. با اینحال ما برای تکمیل این مطلب، اپلیکیشن SCR Pro را برای اندروید 4.4 و پایین‌تر (نیازمند روت)، و اپلیکیشن AZ Screen Recorder را برای اندروید 5 و بالاتر (بدون نیاز به روت) معرفی خواهیم کرد. در ادامه می‌توانید آموزش انجام تنظیمات لازم در اپلیکیشن SCR Pro را مشاهده کنید. انجام تنظیمات در هر دو برنامه یکسان است و کافی است نکات گفته‌شده در SCR Pro را در AZ Screen Recorder نیز بررسی و اجرا کنید.

بعد از دانلود و نصب SCR Pro آن را اجرا کنید و دسترسی روت به آن بدهید. بعد از انجام این کار، میانبر شناور این برنامه روی صفحه ظاهر می‌شود. روی آیکون چرخ دنده لمس کنید تا وارد تنظیمات برنامه شوید. ابتدا در بخش Video روی گزینه‌ی اول یعنی Presets لمس کنید و در صفحه‌ی باز شده همانند تصویر شماره ۲ اسکرین شات زیر، بالاترین رزولوشن و fps را انتخاب کنید. در قدم دوم، مجدد در بخش Video روی گزینه‌ی Resolution لمس و گزینه‌ی Max را انتخاب کنید.

حال نوبت به آخرین و مهم‌ترین بخش تنظیمات یعنی تنظیم منبع صدا می‌رسد. مانند تصویر بالا به بخش Audio مراجعه و گزینه‌ی Source را انتخاب کنید. بعد از ظاهر شدن منوی بعدی، گزینه‌ی Internal را انتخاب کنید.

در بخش Other گزینه‌ای با نام Output Directory وجود دارد که توسط آن می‌توانید مشخص کنید ویدیوی ضبط‌شده در حافظه داخلی ذخیره شود یا حافظه خارجی. پیشنهاد می‌کنیم این بخش را روی حافظه‌ای قرار دهید که از فضای خالی بیشتری برخوردار است.

مراحل اصلی کار تمام است و می‌توانید از تنظیمات برنامه خارج شوید. بعد از خروج از برنامه مجددا دکمه‌ی میانبر را مشاهده خواهید کرد. روی آیکون برنامه در این منوی میانبر لمس کنید تا عملیات ضبط شروع به کار کند. هرگاه قصد متوقف کردن عملیات ضبط داشتید نیز می‌توانید Statusbar را به سمت پایین بکشید و روی آیکون برنامه که در نوتیفیکیشن‌بار وجود دارد، لمس کنید.


آموزش: چطور یک عکس پرسنلی، پاسپورتی خوب از خود بگیریم


از یک طرف با توجه به افزایش چشمگیر هزینه عکسبرداری حرفه ای در آتلیه های سطح شهر و از سوی دیگر افزایش کیفیت دوربین‌ تلفن‌های هوشمند و دوربین‌های معمولی، بر آن شدیم تا نحوه‌ی گرفتن یک عکس پاسپورتی درست و حسابی را آموزش دهیم.

برای تولید یک عکس پاسپورتی، تنها به موارد زیر نیاز خواهید داشت:

  • یک دوربین دیجیتال
  • کامپیوتر
  • یک عدد چاپگر مخصوص عکس، اگر به چاپگر دسترسی ندارید هم می‌توانید از دفاتر خدمات فنی استفاده کنید.

به نظر می‌رسد کار بسیار ساده است، حال مراحل ذیل را به ترتیب دنبال کنید:

مرحله 1: یک آتلیه کوچک برپا کنید!

سعی کنید یک دیوار سفید یا شیری رنگ، بدون هیچ قاب یا تابلویی را پیدا کنید. اگر چنین جایی را نیافتید می‌توانید از دو نفر از اعضای خانواده بخواهید دو سر یک پارچه سفید را محکم پشت شما بگیرند، به گونه‌ای که هیچ چین و چروکی در سطح آن نباشد.

حالا نوبت تنظیم نور است. لازم به ذکر است که نور یکی از موارد اصلی هر عکسی است، هر چه وضعیت نور بهتر باشد، تصاویر خروجی، بهتر خواهند بود. از یکی دیگر از اعضای خانواده بخواهید به نحوی بر روی چهره و پشت شما نورپردازی کند که هیچ سایه‌ای روی صورت و گردن‌تان نباشد. برای این منظور بهتر است از نور طبیعی روز کمال بهره را ببرید یا اگر به حد کافی چراغ در خانه دارید، از آنها غافل نشوید. اگر چراغ‌های خانه نور شدیدی را ساتع می‌کنند می‌توانید با پوشاندن آنها با کاغذ A4 سفید، نور آنها را نرم کنید.

مرحله 2: به یک سوژه خوشگل نیازمندیم!

رعایت قواعد و شرایط موجود برای گرفتن عکس‌های پرسنلی یکی از مهمترین بخش کار است. اگر عینکی هستید، نیازی نیست آن را بر روی چشم‌تان بگذارید؛ یا اینکه پوشیدن کلاه، کراوات و شال‌گردن نیز مجاز نیست. از این گذشته به تن داشتن لباس‌های خارج از عرف، عینک های آفتابی، هدفون، ژشت‌های عجیب و غریب نیز برای عکس پرسنلی مجاز نمی‌باشد.

مرحله 3: چیکید! کار تمام است!!

اگر همه کارها خوب پیش برود چیز زیادی باقی نمانده است. توجه داشته باشید که به حد کفایت فضای بالای سر و کناره برای عکس خود در نظر بگیرید و حتماً آن را در مرکز تصویر قرار دهید. از بزرگنمایی بیش از اندازه یا کم پرهیز کنید.

پس از گرفتن چندین عکس همگی آنها را به رایانه منتقل کرده و با استفاده از یکی از برنامه های ویرایش عکس مانند فوتوشاپ که به آن اشراف دارید، اندازه و ابعاد عکس نهایی خود را آماده کنید. برای این منظور می‌توانید از ابزاری‌های آنلاین استفاده کنید.

پس از ورود به این سایت، عکس مورد نظر خود را آپلود کرده و به کمک ابزارهای گوناگون موجود، عکس مورد نظر خود را ویرایش کنید. در آخر آن را ذخیره کرده و چاپ نمایید.

بهتر است پیش از چاپ، تنظیمات چاپگر رنگی‌تان را نگاهی انداخته و مطمئن شوید که برای چاپ عکس با بالاترین کیفیت آماده است. لازم است عکس پرسنلی خود را بر روی کاغذهای مات یا براق مخصوص عکاسی چاپ کنید. این کاغذها را می‌توانید از بازارهای کامپیوتر و یا عکاسی‌های معتبر تهیه نمایید.

پیش از چاپ عکس‌ها می‌توانید به اندازه سایز کاغذ چاپ مورد نظر خود، عکس‌ها را کنار هم چیده تا در مصرف کاغذ و زمان صرفه‌جویی شود. برای این کار می‌توانید در فوتوشاپ یک صفحه جدید به سایز کاغذ خود ایجاد نموده و عکسی که چند دقیقه پیش از خود گرفتید را تا جای ممکن در آن بچینید.


سونی طرح K-12 را برای افزایش کیفیت آموزش و ارتباط نزدیک‌تر معلم و دانش آموز آغاز کرد

سونی اعلام کرد که طرح خلاقانه‌ای با نام K-12 را برای مدارس ترتیب داده است که در آن از تلفن هوشمند و تبلت برای ارتباط نزدیک‌تر بین معلم و دانش‌آموز استفاده می‌شود. در این طرح ابزارهای مختلف سونی به همراه سرویس‌های اختصاصی آموزشی در اختیار مدارس قرار می‌گیرند تا از آنها برای ارتقاء سطح کیفی کلاس‌های آموزشی استفاده شود.

سرویس سونی برای مدارس شامل ارتباط آنلاین بین معلم و مدیران مدرسه با دانش آموزان می‌شود و کاربران از طریق تبلت و تلفن هوشمند خود می‌توانند به منابع و کتب مورد نیاز خود نیز دسترسی داشته باشند.

سونی تبلت اکسپریا تبلت اس را در این برنامه جای داده است تا دانش آموزان از امکانات فوق‌العاده آن نهایت استفاده را ببرند. سونی این تبلت را با یک قیمت استثنایی و به همراه اشتراک یک ساله نرم افزار امنیتی کسپراسکای به مدارس ارائه می‌کند.

سونی همچنین 50 گیگابایت فضای ذخیره سازی ابری را با مشارکت سرویس Box به دانش آموزان مدارس و معلمان ارائه می‌کند تا بتوانند جزوات درسی و محتوای مورد نیاز خود را در آن ذخیره نموده و از هر مکانی به آنها دسترسی داشته باشند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سرویس اختصاصی سونی برای مدارس می‌توانید به وب سایت educationambassador مراجعه نمایید.